पूर्वीच्या काळात विवाहानंतर ‘राजकुमारी’ सोबत पाठवील्या जाणाऱ्या अविवाहित दासींना ‘हे’ ही काम करावे लागायचे, वाचून हैराण व्हाल…

पूर्वीच्या काळात विवाहानंतर ‘राजकुमारी’ सोबत पाठवील्या जाणाऱ्या अविवाहित दासींना ‘हे’ ही काम करावे लागायचे, वाचून हैराण व्हाल…

भारत किंवा जगातील कोणताही राजा महाराजा होते, तर त्यांच्याकडे प्रत्येकाकडे गुलाम आणि अनेक दास्या मोठ्या संख्येने असायच्या. राज्यातील दैनंदिन दिनचर्या या गुलामांद्वारे आणि दासीद्वारे केले जात असे. जेव्हा जेव्हा एखाद्या राजाने दुसऱ्या राज्यावर हल्ला केला असेल आणि त्या राज्याला पराभूत केले असेल तेव्हा त्या राजाला त्या राज्याच्या सर्व मालमत्तेचा हक्क मिळत होता.

त्या राजाला त्याचे राजवाड्यात सर्व मौल्यवान वस्तू जिंकलेल्या राज्यातून दिल्या जायच्या. जसे की कोहिनूर हिरा अलाउद्दीन खिलजीने गोलकुंडाकडून प्राप्त केला होता, आता तो लंडन संग्रहालयात सुशोभित केलेला आहे. युद्धात हरलेल्या राजघराण्यातील पुरुष सदस्यांना हिंदू राजे सोडून देत असत किंवा तुरुंगात टाकत असत आणि त्यांच्या राणीला आपल्या हरम राजवाड्यात ठेवत असत.

मुस्लिम सुल्तान लोक अशा पराभूत झालेल्या रॉयल्टी सदस्यांना इतके क्लेशदायक मारत असत की परिस्तिथी बघून पाहणाऱ्याचा आत्मा हादरून जात असे. बलबन आणि अलाउद्दीन खिलजी यांनी युद्धात जाटांचा पराभव केला आणि त्यांचे डोके कापुन 20 ते 30 फुट उंच भिंती बनवल्या होत्या.

मग राजघराण्यातील दासीपासून ते महाराणी पर्यंत त्यांना दरबारात सुलतानच्या हुकुमाद्वारे बोलावण्यात येत जायचे. राणी आणि राजकन्या यांना सुलतानच्या सेवेत ठेवण्यात यायचे आणि उर्वरित सैनिकांना घोडदळ, पायदळ विभागात विभागले जायचे. जेव्हा हिंदू स्त्रियांची शारीरिक स्थिती अधिक बिकट व्हायची तेव्हा त्यांना बाजारपेठेत हातकडी देऊन अर्धनग्न करून त्यांची बोली लावली जायची.

म्हणून पराभूत हिंदू राजघराण्यातील स्त्रियां अग्नीत उडी मारून अगोदरच स्वत: ला जीव द्यायच्या. हिंदू आणि मुस्लिम राजे राजवाड्यातच राजवाड्यातील महिलांच्या शिक्षणाची व्यवस्था करीत असत, राणी आणि राजकन्या यांच्यासोबत असलेल्या मोलकरीण अतिशय सुशिक्षित, युद्धाच्या कलेत कुशल, सुंदर असायच्या, ज्याचा प्रभाव राजकन्यांवर होत होता.

लग्नानंतर राजकुमारी सोबत शूर, हुशार एक-दोन दासींसोबत पाठवले जायचे ज्या राजकुमारीच्या जीवाचे रक्षण करू शकतील, कारण राजघराण्यात षडयंत्र बरेच रचले जात होते. या दासींचे कार्य राजकुमारीला कारभाराच्या कामाची सूचना देणे व शिकवणे आणि मुलगा वारसा चालविल की नाही याची माहिती देणे.

या दासींना आजीवन अविवाहित राहून त्यांच्या राजकुमारी, राणी व त्यांची मुले यांच्या जीवनाचे रक्षण करावे लागत असत. पन्ना धाय आणि मंथरा या प्रमुख दासी होत्या. अकबरच्या कारकिर्दीत हराममधील राण्यांची संख्या 5000 होती, त्यापैकी सेनापती मानसिंगच्या हरम राजवाड्यात 1500 स्त्रिया आणि 10,000 दासी त्याच्या सेवेत होत्या. जोधाबाई अकबरची प्रमुख राणी होती जीच्याकडून जहागीरचा जन्म झाला.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

https://marathimaaj.in/wp-admin/options-general.php?page=ad-inserter.php#tab-12